به گزارش روابط عمومی و اطلاعرسانی فرهنگستان علوم، استفاده علمی از گیاهان دارویی با توجه به سابقه تمدنی و طب سنتی غنی، می تواند منجر به تولید علم بومی شود و ضروری است الگوی استفاده از طب سنتی و گیاهان دارویی در کنار طب رایج، در قالب یک طب تلفیقی تعریف شود. این، راهکاری است که در دنیا و در زیرمجموعه سازمان جهانی بهداشت نیز تعریف شده است. در کشور پرجمعیتی مانند هند، این امر به حدی گسترش یافته است که وزارتخانهای مستقل برای طب سنتی تاًسیس کردهاند. در چین، قریب ۵۰٪ خدمات طبی، توسط طب سنتی چینی ارائه می شود و در ۹۳٪ از بیمارستان های چین، در کنار بخش های درمانی طب رایج، بخش ها و کلینیک های طب سنتی وجود دارد. در کشورهای اروپایی نیز استفاده از گیاهان دارویی و فرآورده های طبیعی گسترش یافته و در برخی کشورها، تا ۷۰٪ از داروها، منشا طبیعی و گیاهی دارند، در حالی که این نسبت در ایران، کمتر از ۱۰٪ است. در آمریکا از حدود ۲۵ سال قبل، مجموعهای با عنوان NCCIH در زیرمجموعه NIH، کار سیاستگذاری و حمایت از طب سنتی و مکمل و فرآورده های طبیعی را انجام می دهد. کشورهای اروپایی و آمریکایی، با اینکه هیچ مکتب طبی سنتی مستقل و تکاملیافته ندارند سرمایه گذاری ویژهای در این موضوع داشته اند. کشور ما ایران نیز با بیش از ۱۴۰۰۰ عنوان کتاب مرجع طبی و زیست بومی که بیش از ۸۰۰ گونه گیاهان دارویی مختلف را در خود جای داده است و مناسبات فرهنگی بسیار خوب مردم با گیاهان دارویی و طب سنتی، به تحقیق ظرفیت تبدیل به یکی از قطب های مهم طب سنتی و صنعت گیاهان دارویی و فرآورده های طبیعی در دنیا را دارد. صنعت گیاهان دارویی و فرآورده های طبیعی، هم اکنون حدود ۴۷۰ میلیارد دلار در دنیا، گردش مالی دارد که متاسفانه سهم ایران از آن بسیار ناچیز است. برای فهم این عدد، باید دانست که کل درآمد نفتی ایران، سالانه کمتر از ۵۰ میلیارد دلار است. با توجه به ظرفیت اقلیمی و فرهنگی سرزمین ایران، توجه نهادهای مسوول به این حیطه، هم می تواند منجر به تولید ثروت برای کشور شود، و هم اشتغال زایی و احیای ظرفیت های تمدنی را فراهم آورد. با این اهداف، گروه گیاهان دارویی و فرآورده های طبیعی، از سال گذشته، در فرهنگستان علوم کشور، تشکیل شده تا با ارزیابی وضعیت کشور در این حوزه، نقاط ضعف و قوت را شناسایی کند و به گسترش منطقی این حیطه بپردازد.