به گزارش روابط عمومی و اطلاعرسانی فرهنگستان علوم، در چکیده این مقاله آمده است: «در حال حاضر، بازنگری طول دوره کارشناسی مهندسی در دستور کار وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران قرار گرفته است. این مطالعه کاربردی با هدف شناسایی راهحلها، ملاحظات و الزامات مربوطه و با رویکرد کیفی انجام شده است. دادهها از طریق تحلیل اسنادی و پنلهای تخصصی گردآوری و با استفاده از تحلیل مضمون، تحلیل شدهاند. شرکتکنندگان شامل صاحبنظران آموزش عالی بودند که با روش نمونهگیری گلولهبرفی انتخاب شدند.» در ادامه این چکیده آمده است: «یافتهها نشان داد در کشورهای توسعهیافته، تنوع ساختارمندی از مدارک دانشگاهی با کارکردهای متمایز، همراستایی آموزش عالی و نیازهای بازار کار را افزایش میدهد. نتایج همچنین نشان داد ارائه سه نوع درجه لیسانس فنی ـ مهندسی، یعنی درجه لیسانس آکادمیک چهار ساله در دانشگاهها و درجههای لیسانس سه ساله کاربردی و حرفهمحور در دانشگاههای مهارتی، امکان انطباق بهتر برنامههای درسی با مسیرهای حرفهای و آکادمیک را فراهم میسازد. تنوعبخشی در درجههای فوقدیپلم، فوقلیسانس و دکتری نیز به عنوان گزینههای قابل اجرا مطرح شد.» در بخش دیگری از این چکیده تأکید شده است: «با این حال، تدوین «چارچوب مدارک تحصیلی آموزش عالی ایران» یک ضرورت راهبردی برای نظاممند کردن این تنوع محسوب میشود. این مطالعه نتیجهگیری میکند که استاندارد بینالمللی یک درجه لیسانس مهندسی آکادمیک، چهار سال (۱۲۰ تا ۱۲۵ واحد) است و کاهش آن با استانداردها و چارچوبهای بینالمللی در تضاد خواهد بود.» برای دریافت متن کامل این مقاله اینجا کلیک کنید. *این مقاله توسط فصلنامه آموزش مهندسی ایران دریافت و پس از مراحل داوری مورد پذیرش قرار گرفته است و اکنون در لیست مقالات آماده انتشار میباشد.